|
|
OPERA GAZET
|
|
Opera
van Joseph Haydn (muziek) en Pietro Metastasio (libretto). Wereldpremière op 6
december
In 1719
was de roman “Robinson Crusoe” van Daniel Defoe al verschenen en had zeker
invloed op het libretto. Inderdaad is er hier ook sprake van achterblijvers op
een verlaten eiland. Gernando met zijn vrouw Costanza en haar jongere zuster
Silvia schuilen voor een storm tijdens een reis per schip naar India om daar
Gernando’s vader te bezoeken. Terwijl Costanza slaapt wordt Gernando door
zeerovers ontvoerd. Wanneer Costanza ontwaakt, denkt ze dat hij haar met haar
zuster gewoon achtergelaten heeft. Ze blijven 13 jaar daar en Silvia is nu ook
een volwassen dame geworden. Beiden zien er nog steeds verzorgd uit, althans
volgens Metastasio. Na die tijd heeft Gernando zich kunnen bevrijden en hij komt
terug naar het eiland. Hij denkt niet dat Costanza nog leeft, maar komt voor
alle veiligheid toch zoeken. Hij heeft Enrico bij zich en deze laatste ontmoet
Silvia, die door Costanza ingelicht was over de trouweloosheid van de mannen. Ze
is verrast dat mannen wellicht niet zo slecht zijn als Costanza haar heeft
verteld. Later kan Enrico Constanza vertellen wat er met Gernando gebeurd is en
beide geliefden verzoenen zich. Ook zullen Silvia en Enrico trouwen. Een pittig
detail is dat Haydn de rol van Costanza schreef voor de mezzosopraan Luigia
Polizelli omdat hij met haar een relatie had. Daarna kreeg ze alleen nog kleine
rolletjes maar niet in één van zijn eigen werken!
Deze concertante, lichtjes geacteerde uitvoering, was een “Bamberger Haydn
Soirée”, zonder pauze, zodat het geheel slechts één uur en veertig minuten
duurde. Alles werd in het Italiaans en uit het hoofd gezongen.
De rol van Costanza werd vertolkt door de bekende, uit Alaska afkomstige
mezzosopraan Vivica Genaux. Zij heeft een mooie stem, waarbij alleen de
bibberende kin een beetje hindert als men dichtbij zit. Verder is het een grote
dame en artieste. De rol van Silvia werd vertolkt door de jonge Duitse sopraan
Christiane Karg waarvan we enkel kunnen zeggen dat enkele hoge noten ietwat
ronder hadden gekund. De Duitse tenor Lothar Odinius, ons bekend als vertolker
van Schubertliederen, zong de rol van Gernando. Ook in deze opera klonk hij
sterk, met een licht en mooi timbre. De bariton Miljenko Turk komt uit Kroatië
en liet als Enrico een zeer goede indruk. Enerzijds had hij iets te weinig
stemdiepte voor de rol, anderzijds acteerde hij van al de solisten het meest
uitdrukkingsvol, hoewel het toch sober bleef.
In het geheel waren onze opmerkingen vlug vergeten, dit bleek ook uit het
terecht zeer lange applaus naderhand. Uiteraard ging dit ook naar de Bamberger
Symphoniker - Bayerische Staatsphilharmonie die voortreffelijk speelde, zowel in
de accompagnato’s (recitatieven met orkestbegeleiding) als in de ouverture en de
aria’s. Even dachten we wel een minieme ritmestoring bij de strijkers te horen.
De Engelse dirigent Jonathan Nott had duidelijk een grondige partituurkennis en
begeleidde ook de actie zeer uitdrukkelijk.
Eindelijk dus nog eens een Haydn-opera, wel niet geënsceneerd maar toch
aangenaam gebracht.
H.V.
(Gepubliceerd op 30/7/2009)
TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND
