|
|
OPERA GAZET
|
|
Opera
van
Camille Saint-Saëns (muziek) en Ferdinand Lemaire (libretto) in een
Duitse vertaling van Richard Pohl. Wereldpremière op 2 december 1877 in
Weimar. Première van deze productie in het Grosses Haus van het Stadttheater
Bremerhaven op 10 april 2010. Bijgewoonde voorstelling op 21 mei 2010.
Er was een periode dat alle opera’s in Antwerpen en
in Gent in een Nederlandse ofwel in een Franse vertaling uitgevoerd werden.
In Luik zagen we nog “La Chauve-Souris” en “Le Pays du Sourire”. Musicals
worden praktisch overal in de landstaal uitgevoerd. Persoonlijk geven we
voor operavoorstellingen de voorkeur aan de originele taal. Wel moeten we
toegeven dat we prachtige voorstellingen beleefden in de English National
Opera te Londen in een zeer verstaanbaar Engels. Vertalen is eenvoudig,
aanpassen aan de muziek iets moeilijker, maar het zingbaar maken is zeer
moeilijk. “Ich liebe dich” haalt nooit de charme van “Je t’aime” zoals
Samson zingt aan het slot van Dalila’s bekende aria “Mon coeur s’ouvre à ta
voix”.
Voor deze productie van "Samson
et Dalila" werd door regisseur Stefan Heinrichs uiteraard gekozen voor een
afwijkende visie. Samson is een terrorist, de diverse andere heren lijken
FBI agenten en Dalila is de vamp die de agenten helpt. Het slot, waar Samson
de tempel doet instorten, werd vervangen door een aanslag zoals we die
kennen van o.a. 11 september 2001 in New York. Verder was heel wat
onduidelijk! De Bacchanaal in de laatste acte was gecoupeerd, jammer want
daarin hadden we misschien iets luchtigs kunnen beleven. Als men met dit concept
kan leven, was ook het decor van regisseur Stefan Heinrichs aanvaardbaar.
Voor ons was het geheel te modern, vrij zinloos, onevenwichtig en verward.
De tenor Manolito Mario Franz zong Samson. Hij bezit geen mooie stem maar
produceerde wel volle tonen in de hoogte, vooral naar het einde toe. Als
acteur kon hij in deze partij niet overtuigen, wellicht door te weinig
begrip van de regie. De mezzosopraan Zdravka Ambric was een betere keuze. Ze
bezit een mooie volle stem op enkele topnoten na. Ze acteerde goed en kon
haar minder geschikte figuur doen vergeten door het gebruik van haar vocale
middelen. De basbariton Kai-Moritz von Blanckenburg in de rol van de
hogepriester leverde naar onze mening de beste prestatie, als zanger en als
acteur. De andere rollen waren goed bezet door Georgi Darbaidze (Abimélech),
Slavin Peev (de oude Hebreeër); Kenneth Chan (een bode), Dong-Sung Cho en
Daniel Dimitrov (2 Philisters).
Het Städtisches Orchester speelde de prachtige muziek zeer overtuigend onder
de leiding van Stephan Tetzlaff. Het operakoor en het extrakoor waren
degelijk voorbereid door Ilia Bilenko.
Aan het slot was er een lauw applaus, maar velen bleven wel heel langdurig klappen.
H.V. (Gepubliceerd op 29/5/2010)
Foto's van boven naar onder:
1) Zdravka Ambic als Dalila en Kai-Moritz von Blanckenburg als hogepriester.
2) Zdravka Ambic als Dalila en
Manolito Mario Franz als Samson.
Copyright foto's
©
Stadttheater Bremerhaven.
TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND
