RECENSIES

“RUSALKA”

Lyrische sprookjesopera in drie bedrijven gecomponeerd door Antonin Dvorak op een tekst van Jaroslav Kvapil, gebaseerd op “De kleine zeemeermin” van Hans Christian Andersen en “Undine” van Friedrich de la Motte-Fouqué. De opera werd voor het eerst uitgevoerd op 31 maart 1901 in het Nationaal Theater van Praag. Op 22 januari 2010 woonden we een voorstelling van deze opera bij in het Theater Chemnitz. Er werd geopteerd voor een Duitse vertaling.

Chemnitz, de derde stad van de deelstaat Saksen en tijdens de communistische heerschappij tijdelijk bekend geweest als Karl-Marx-Stadt, zal bij weinig operaliefhebbers een belletje doen rinkelen. Ten onrechte denken we, daar het lokale theater, dat in 2009 zijn honderdste verjaardag vierde, elk seizoen een erg boeiend programma weet te brengen met telkens opnieuw een ideale combinatie van bekend en onbekend werk. En elk seizoen wordt er minstens één echte rariteit opgevoerd. In het verleden zagen we zo al “Il Templario” van Otto Nicolai en later dit seizoen is het de beurt aan “Der Schmied von Gent” van Franz Schreker.
“Rusalka” is zowat de enige opera van Antonin Dvorak die (behalve in Tsjechië) nog af en toe opgevoerd wordt. Dat is jammer, want wanneer we naar deze opera luisteren, worden we nieuwsgierig en zouden we graag meer van zijn operacomposities horen. In deze “Rusalka” weet de componist in elk geval als geen andere Slavische, zelfs folkloristische thema’s te verbinden met vooral romantische elementen. Het resultaat is vaak schitterend en het is verbluffend hoe Dvorak voor elke situatie via het ideale klankidioom de juiste sfeer weet te treffen.
Net zoals Dvorak de juiste muziek voor elk tafereel wist te componeren, zo is regisseur Dominik Wilgenbus er in geslaagd om bij dit sprookje steeds de juiste beelden te creëren. Bovendien had hij een aantal ideeën die, hoewel misschien niet gans origineel, perfect werkten. Zo werden alle nimfen en hun vader, de watergeest, ontdubbeld door levensechte poppen. Het waren de zangers zelf die mee deze poppen hanteerden, wat een speciaal gevoel gaf. Ook de idee om van de heks Jezi Baba en de vrouw die de prins afsnoept van Rusalka hetzelfde personage te maken, vonden we erg geslaagd. Tenslotte nog een speciale vermelding voor de prachtige belichting die een groot aandeel had in de sprookjesachtige sfeer waarin het toneel baadde.
Ook muzikaal bleven we niet op onze honger. Zo vonden we de sopraan Judith Kuhn een ideale Rusalka, met een schitterende hoogte en voldoende uithoudingsvermogen voor deze rol die naar het einde van de opera toe aardig zwaar wordt. Ze werd autoritair van repliek gediend door de Finse bariton Kouta Räsänen als de watergeest. De krachtige stem van Guido Hackhausen in de rol van de prins kwam ons vooral in de hoogte wat genepen over, maar desondanks was zijn prestatie zeker niet onwaardig. Enkel Undine Dreissig als heks Jezi Baba kwam toch wat kracht te kort om indruk te maken. Tenslotte hebben we genoten van Susanne Thielemann en Andreas Kindschuh die als een perfect op elkaar ingespeeld duo voor de komische noot zorgden. (Kindschuh werd overigens als zanger vervangen door Kurt Schrober).
Dirigent Peter Sommerer hield de Robert-Schumann-Philharmonie strak in de hand en zorgde er zo voor dat de zangers nooit veel moeite moesten doen om zich hoorbaar te maken. Bovendien werden de ouverture en de tussenspelen onder zijn leiding prachtig uitgevoerd.
We hadden een goed gevoel toen we na afloop van de voorstelling het Theater Chemnitz verlieten. De voorstelling had misschien geen wereldniveau, maar de combinatie van een goed op elkaar ingespeelde bezetting en een sublieme regie wist ons te ontroeren.

Er zijn nog voorstellingen op 26 maart, 20 en 25 april 2010.

H.D. (Gepubliceerd op 27/1/2010)

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND