RECENSIES

“MACBETH”

Opera van Giuseppe Verdi (muziek) en Francesco Maria Piave (libretto) naar het drama van William Shakespeare. Wereldpremière op 14 maart 1847 te Florence. Première van deze productie door het Opernfestival Chiemgau te Gut Immling op 26 juni 2009. Bijgewoonde voorstelling op 25 juli 2009.

Bij de aanvang van deze voorstelling van "Macbeth" werd een hevig lawaai door de luidsprekers gejaagd. We veronderstelden dat dit de oorlog moest suggereren, daar ook het podium vol puin lag en kinderen er eenzaam ronddoolden. Het concept van de regie van Verena von Kerssenbrock had vier pagina’s nodig in het programmaboekje. Wat we te zien kregen was verward, gezocht, onduidelijk en walgelijk. Dit laatste kwam vooral tot uiting in de geboorte van kinderen, vrouwen die hun kinderen rondzwierden aan de navelstreng en ze doodden.
Het koor liep op een moment rond met grote scharen en de moord op Banquo werd getoond (?) doordat Macbeth rode handschoenen aantrekt.
Muzikaal gezien was de leiding van Cornelia von Kerssenbrock heel duidelijk en sterk dramatisch. Soms speelde de Münchener Symphoniker wel iets te luid.
Bij de zangers voldeden voor ons enkel Marc Pujol, die met een prachtige basstem Banquo zong en de tenor Stelian Gheorghe in de kleine rol van Malcolm. De sopraan Jana Dolezilkova bezit een mooie stem, met ietwat vlakke topnoten, maar had moeite om vol te houden tot aan het slot. De tenor Rafael Cavero bezit de juiste stem voor Macduff maar zong in zijn aria lichtjes over de toon.
De bariton Vladimir Chmelo nam de titelrol op zich. Zijn figuur was wel aanvaardbaar, maar over zijn vocale prestaties hebben we wel wat bedenkingen. Hij begon vrij zwak, forceerde daarna, zodat de stem enkele malen haperde toen hij stil zong. Na de 45 minuten durende pauze ging het beter, tot aan het slot, waar weer duchtig geforceerd werd.
Het grote koor bezat een imposante klank, vooral naar het einde toe. Ze werden voorbereid door Kamila Karlinovna Akhmedjanova. Na de voorstelling waren er een aantal enthousiaste personen in het publiek die nog lang klapten toen de anderen al gestopt waren.

Er is nog een vorstelling op 7 augustus 2009.

H.V. (Gepubliceerd op 5/8/2009)

Foto's van boven naar onder:
1) Jana Dolezilkova (Lady Macbeth), Vladimir Chmelo (Macbeth) en koor.
2) Vladimir Chmelo (Macbeth) en Jana Dolezilkova (Lady Macbeth), links Rafael Cavero (Macduff), rechts Anna Landgraf (Kammerfrau)
Copyright foto's © Opernfestival Gut Immling.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND

“LA BOHEME”

Opera van Giacomo Puccini (muziek) en Giuseppe Giacosa & Luigi Illica (libretto) naar de roman “Scènes de la vie de Bohème” van Henri Murger. Wereldpremière op 1 februari 1896 in het Teatro Regio te Turijn. Première van deze productie door het Opernfestival Chiemgau te Gut Immling op 3 juli 2009. Bijgewoonde voorstelling op 26 juli 2009.

De regisseur van deze productie van "La Boheme", Susanne Knapp, had slechts twee bladzijden nodig om haar concept te verklaren. Even sober was het toneelbeeld, bestaande uit een soort spiraalvormig geheel dat over en rond het podium opwaarts liep. Verder stond er bij aanvang een pianostoel! Dat was het dan.
De scène bij Momus werd op een niveau onder die spiraal gespeeld. Slechts voor de derde scène was er een mooi toneelbeeld, dit ook weer na een pauze van 45 minuten. De finale was dan weer louter op de spiraal waar Mimi gewoon op de grond lag. Men had hier wel een bijzondere voorliefde om op de grond te zitten of te liggen, ongeacht wat er gebeurde.
Er liep ook steeds een danseres rond die o.a. kelnerin was in het tweede beeld. Ze vulde op een merkwaardige, belachelijke manier de plastic drinkbekertjes en liep verder zowat altijd in de weg van het verhaal. Het enige goede idee, vonden we, was dat Musette haar pruik afneemt en als mof aan Mimi geeft.
De vocale prestaties waren zeer onevenwichtig. Iedereen wachtte natuurlijk op “Che gelida manina” van de tenor Mario Zhang, die deze aria hoofdzakelijk van op de grond zong. Hij leverde een goede prestatie. Dan stopte de glans en hij klonk verder zeer gutturaal en soms bijna onhoorbaar. Aan haar kledij kon men niet zien dat Mimi een arm naaistertje was. Ze liep ook zo buiten in de winter, met Kerstmis! De stem van Csilla Boross klonk aanvankelijk tamelijk dun maar groeide fantastisch met volle hoge noten. Hyuna Ko zong Musette met een nogal scherp timbre, wat in deze rol kan, vooral als de hoogte dan goed is. De Marcello van Avez Abdullajev was lovenswaardig, maar de beste prestatie kwam van Fernando Araujo als Schaunard. Deze laatste had een mooi timbre, zong goed en acteerde zeer intens. Jacek Janiszewski was echter een vrij ruwe Colline en een onduidelijke zanger, behalve in zijn korte aria in het vierde beeld waar hij zeer warm klonk. John Sweeney was goed in de rollen van Benoit en Alcindoro. Verrassend mooi klonk de tenorstem van Aliahmad Ibrahimov in de zinnetjes van Parpignol in het tweede beeld.
Het koor, voorbereid door Afrodite Stein-Stylianidou presteerde goed en vlot.
De Müncher Symphoniker klonk wel mooi, maar nogal sloom, hoewel de dirigent Georg Schmöhe wegens de actie op de scène, geregeld op de zangers moest wachten.
Anderzijds vonden we het duet tenor/bariton “O Mimi tu piu non torni” dan weer erg vlug voor twee dromende mannen.
Waar we echter van schrokken - en wij niet alleen - was de finale van het tweede beeld dat bewerkt was tot een potpourri van Puccini, doorspekt met motieven uit “Carmen” en de negende symfonie van Beethoven.
Een ware schande!

Er zijn nog voorstellingen op 6 en 8 augustus 2009.

H.V. (Gepubliceerd op 5/8/2009)

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND