|
|
OPERA GAZET
|
|
“EL GATO CON BOTAS”
(DE GELAARSDE KAT)
Opera
van
Xavier Montsalvatge (1912-2002) op een libretto van Nestor Lujan y Fernandez
(1922-1995), gebaseerd op "De
gelaarsde kat" uit “Sprookjes
van Moeder de Gans” van Charles Perrault. Orkestbewerking van Albert
Guinovart. Wereldpremière op 10 januari
Het
programmaboekje noemt het werk een familieopera. Inderdaad bestond het publiek
hoofdzakelijk uit zeer jonge toeschouwers met hun ouders. Helaas werd het werk
in de originele Spaanse taal gezongen met per scène enkele zinnetjes uitleg in
de boventiteling. Dit had tot resultaat dat er bestendig fluisterende
kinderstemmen uitleg vroegen aan hun begeleiders.
De muziek bevat wel een reeks aangenaam klinkende thema’s met een vurig voorspel
en later soms herinnerend aan Satie. Toch verviel het soms even in het
kleurloze, afgewisseld met fragmenten waarin de piano bijna solistisch de
hoofdbrok speelde.
Het orkest bestond uit vijf strijkers en vijf blazers met slagwerk en de al
genoemde piano. Onder leiding van Robbert van Steijn liet dit ensemble een mooie
samenklank horen.
In de rij van de zangers was de tenor Erik Slik de zwakste, wat wellicht te
wijten viel aan de vrij lage ligging van de partij. Zijn rol als molenaarszoon
die met de kat optrekt, speelde hij wel op het gewenste niveau voor kinderen. De
titelrol was in handen van de sopraan Laila Sbaiti, die zeer goed zong en de
diverse situaties duidelijk in de hand hield. De andere sopraanrol was voor de
prinses en werd eveneens goed gezongen door Sonja Volten. De koning werd
overtuigend gebracht door bariton Wiebe-Pier Cnossen. Hoewel enkele lage noten
minder goed doorkwamen, was het een zeer kleurrijke vertolking. Alle zangers
waren Nederlanders, behalve Niklaus Kost uit Zürich die wel zijn studie in
Nederland volbracht. Zijn imposante figuur versterkte nog zijn overtuigende
vertolking van de tovenaar (in het programma vermeld als het monster). Drie
mimespelers: Femke Snel, Bas Dorlandt en Angel Liegent vormden een zeer goede
aanvulling. Alle respect voor de scènes waarin ze gewoon op hun knieën liepen om
kleiner te lijken als leden van het hof.
De
regie van Susanne Knapp was goed uitgedokterd en kleine ideetjes kruidden het
geheel met enkele grapjes. Ook hielpen de zeer kleurrijke kostuums van Martina
Fehmer om het verhaal te verduidelijken voor grote en kleine kinderen. De
belichting van Michel van Reijn was functioneel maar had soms wel iets meer de
gelaatsuitdrukkingen mogen accentueren.
Het applaus achteraf wees o.i. uit dat de kinderen niet zo heel enthousiast
waren. Voor ons was het alleszins een verdienstelijke voorstelling.
H.V.
(Gepubliceerd op 20/10/2009)
Foto's van boven naar onder:
1) Laila Sbaiti als El Gato.
2) Niklaus Kost als de tovenaar (midden)
Copyright foto's
©
Jurjen Stekelenburg
TERUG NAAR KEUZELIJST NEDERLAND
Operette
van
Johann Strauss jr. (muziek) en Ignaz Schnitzer (libretto) naar de
novelle “Saffi” van Móric Jokay. Wereldpremière op 24 oktober
Als
een regisseur, zoals hier Marc Krone, in een persmap of in het
programmaboekje zeven bladzijden tekst nodig heeft om zijn opvattingen te
verklaren, dan worden we onmiddellijk wantrouwig. Wij wonen jaarlijks in
Duitsland en Oostenrijk diverse operettes bij op festivals en in
operatheaters en weten maar al te goed hoe "Der
Zigeunerbaron", zelfs in de huidige vernieuwingswoede, moet uitgevoerd
worden.
Tijdens de ouverture zat het koor op het podium, wat rond te lopen, wat te
discuteren, een beetje te vechten, enz. Dan vertrokken ze om achter het
podium een koortje te zingen om iets later weer terug op te wandelen!!! Het
vinden van de goudblokken door Barinkay werd rondom ons op gelach begroet!
De vondst om Barinkay te laten zien door de ogen van zichzelf als kind, leek
ons ook nogal ver gezocht… Humor ontbrak praktisch volledig. Ook dit hebben
we al beter gezien.
Over de choreografie van Thao Nguyen kunnen we zeggen dat deze zeer passend
en vlot was. Helaas klopte één en ander niet altijd met de tempi van het
orkest.
Het kleine orkest van het Staatsopera- en Ballettheater van Kharkov
(Oekraïne) klonk mooi en gedisciplineerd, maar niet altijd “Weens”. De
dirigent Pieter Cox kon ook niet beletten dat door diverse solisten erg uit
de maat gezongen werd. Het koor van het Muziektheater van Cherkassy klonk
afwisselend dun en pas krachtig als ze gesteund werden door de solisten.
Aan
het hoofd van de solisten stond de titelrolvertolker Sandor Barinkay. De
Oostenrijkse tenor Andreas Schagerl heeft het figuur, de vlotheid en het
uiterlijk mee voor deze “jeune-premier” rol. De stem is mooi en krachtig,
spijtig dat de hoge C, die niet in de partituur staat, een beetje wankel
was. De belangrijke rol van Saffi was dubbel bezet en wij hoorden de
Nederlandse sopraan Maartje Rammeloo. Dikwijls wordt deze rol door een
lyrische sopraan gezongen, maar we hoorden en zagen deze lichte sopraan
graag aan het werk. Ook de Weense mezzosopraan Rita Lucia Schneider liet een
mooie stemkleur horen als Czipra. De andere vertolkers konden ons minder
overtuigen: Daniella Buijck was de gouvernante Mirabella en ofwel was deze
rol ingekort, ofwel bewust zeer zwak gehouden. Van de Duitse sopraan Svea
Johnsen had men uiterlijk bijna een toverheks gemaakt en haar zangklank was
tamelijk scherp. De kleine rol van Ottokar verraste door de zeer mooie
tenorstem van Rik van de Rijdt, die er echter als een punker uitzag. Conte
Canero werd gebracht door Stan Lambregts die vlot acteerde en ook de pauze
tussen de tweede en derde actes opvulde. Dit was zelfs bijna komisch. De
Duitse bariton Dieter Goffing was een bleke Graaf Homonay met een raar
kostuum voor die rol. De Nederlandse bariton Bert Simhoffer had wel het
goede figuur voor Kalman Zsupan, maar kon vocaal niet overtuigen, vooral
niet in de hoge tonen en we hoorden ook diverse valse noten.
Een leuk jongetje Chris van der Lee was een schattig doch overbodig zoontje
van Barinkay of de jeugdige Barinkay zelf.
Er zijn nog voorstellingen in Nederland en België tot 8 februari 2010. De juiste locaties en speeldatums vindt U onder deze link.
H.V. (Gepubliceerd op 4/2/2010)
Foto's van boven naar onder:
1) .Bert Simhoffer als Kalman Zsupan, Svea Johnsen als Arsena, Stan
Lambregts als Conte Canero, Andreas Schagerl als Sandor Barinkay en Daniella
Buijck als Mirabella.
2) Dieter Goffing als Graaf Homonay en Daniella Buijck als Mirabella.
Copyright foto's
© Eujeniy Kulyk.
TERUG NAAR KEUZELIJST NEDERLAND
Opera
van
Gioacchino Rossini (muziek) en Jacopo Ferretti (libretto).
Wereldpremière op 25 januari 1817 in het Teatro Valle te Rome. Première van
deze productie door de Nationale Reisopera Nederland op 20 maart 2010 te
Enschede. Bijgewoonde voorstelling op 13 april 2010 in het Chassé-Theater te
Breda.
De inhoud van "La
Cenerentola" is hoofdzakelijk het sprookje van Assepoester, weliswaar
met enkele andere personages, zoals de fee die vervangen is door Alidoro,
een filosoof. Hier kent men geen moeder, maar een vader die zijn dochters
moet zien uit te huwelijken. Ook wordt het glazen schoentje nu een armband.
Behalve het romantische koppel Prins en Assepoester (nu Angelina) worden
alle anderen grappige personages.
De ouverture, zoals het Gelders Orkest deze speelde, was een voorbeeld van
de echte Rossini-stijl. De 24-jarige dirigent Trisdee na Patalung uit Bangkok
haalde een ongelooflijk aantal muzikale schatten te voorschijn uit een werk
dat toch repertoire is geworden. Ook de passages die louter begeleidend
waren, klonken zeer stijlvol en brachten de vertolkers nooit in de
problemen, hoe vlug sommige tempi ook waren. Een kleine opmerking over de
regie: er werd soms nogal wat achteraan gezongen wat in deze grote zaal soms
nadelig uitviel voor enkele zangers. Verder was de enscenering van Michiel
Dijkema zeer speels en vlot en zat vol hilarische vondsten. Enkele
voorbeelden waren de wandelende zetel en het computerspelletje via de
boventiteling tijdens het intermezzo. Het decor dat soms groter werd, soms
schuin ging hangen, Angelina die via de kachel naar boven werd gezonden om
daar de gedaanteverwisseling voor het bal te krijgen, de koets van de prins
die verongelukt vlak bij het huis van Angelina, verrijkten met veel humor
het geheel.
Het herenkoor van de Nationale Reisopera (voorbereid door
Alistair Lilley) zong zeer evenwichtig en werd zeer effectief ingeschakeld
in de actie.
Over de solisten niets dan lof. Bij de dames genoten we van de Nederlandse
sopraan Machteld Baumans als Clorinde en vooral van de mezzosopraan Ceri
Williams uit Wales als Tisbe. De Italiaanse mezzo Francesca Provvisionato
(Angelina) met een eerder licht timbre, zong uitstekend en acteerde
ongelooflijk vlot en waar nodig met veel charme. Haar slotaria “Nacqui
all’affanno al pianto” stond zeker naast uitvoeringen door de
allergrootsten. Haar ideale partner was de Franse tenor Philippe Talbot.
Zijn mooie stem en zijn speelse vertolking van Prins Ramiro werden opgesmukt
met veel hoge “C’s” en zelfs een vrij lang gehouden “D”. De beide
hoofdvertolkers deden ons denken aan een uitvoering te Pesaro met Vesselina
Kasarova en Juan Diego Florez. De huidige vertolkers konden daar zeer goed
naast staan. Verder hoorden we de Poolse bas Piotr Micinski als vader Don
Magnifico, de Franse bas Philippe Kahn als Alidoro en de Duitse bariton
André Morsch als Dandini. Alle drie leverden zowel vocaal als scenisch zeer
goede prestaties. Vermelden we nog Jan-Paul Grijpink die de recitatieven
vlot begeleidde aan de piano en voor een goede aansluiting met de orkestrale
nummers zorgde.
Het publiek vonden we deze keer erg lauw reageren vooral in het slotapplaus.
Voor ons was het een hoogtepunt voor dit seizoen!
Er zijn nog voorstelling op 15 april te Utrecht en op 17 april 2010 te Arnhem.
H.V. (Gepubliceerd op 15/4/2010)
Foto's van boven naar onder:
1) Alidoro (Philippe Kahn), Clorinde (Machteld Baumans), Don Magnifico
(Piotr Micinski), Tisbe (Ceri Williams) en Dandini als prins (André Morsch)
2) Prins (Philippe Talbot), Angelina
in haar baljurk (Francesca Provvisionato), er achter Clorinde (Machteld
Baumans) en Tisbe (Ceri Williams) Kleiner ernaast: Dandini (André Morsch),
Alidoro (Philippe Kahn) en Don Magnifico (Piotr Micinski)
3) Dandini als prins (André Morsch), de prins als de knecht (Philippe
Talbot)
Copyright foto's © Marco Borggreve
TERUG NAAR KEUZELIJST NEDERLAND
