RECENSIES

“LUCIA DI LAMMERMOOR”

Opera van Gaetano Donizetti op een libretto van Salvatore Cammarano. Gecreëerd in het Teatro San Carlo te Napels op 26 september 1835. Première van deze productie in het Theater Dortmund op 19 maart 2011. Bijgewoonde voorstelling op 31 maart 2011.

"Lucia di Lammermoor" moeten wij niet meer voorstellen aan de lezers. Wie kent de geschiedenis niet van deze twee verliefde mensen uit rivaliserende families. Eerst in de dood zullen zij verenigd worden. In de strijd tussen liefde en haat, tussen trouw en verraad wordt het lot van deze verliefden gedetermineerd door een verschrikkelijke tragiek. Wij krijgen een belcanto vuurwerk dat culmineert in de bekendste waanzinaria uit de operageschiedenis.
Edgardo, de grote vijand van Enrico, de broer van Lucia, is verliefd op Lucia. Maar zij moet trouwen met Lord Bucklaw, Arturo. Door valse brieven geraakt Lucia overtuigd van de ontrouw van Edgardo. Het verdriet werpt haar in een donkere depressie.

In september 1835 werd de opera voor de eerste maal opgevoerd te Napels. Donizetti kwam en vervulde al de eisen van de toeschouwers. Zij hoorden de virtuoze coloraturen van Lucia en ook de tenorpartij sprak tot de verbeelding, Edgardo was een voorsmaakje voor de latere tenorhelden van Giuseppe Verdi.
De Dortmunder Philharmonie, de protagonisten en het koor werden geleid door de Japanner Motonori Kobayashi. Koor, orkest en zangers reageerden heel alert. Heel dynamisch swingde hij door de partituur. Hij zorgde honderd procent voor alle vertolkers.

Uiteraard hing de regie van Christian Pade aaneen van de nodige zotternijen. Wij gunnen het hem niet deze allemaal op te sommen. Er werd maximaal gebruik gemaakt van een draaitoneel met daarop een enorm metalen raster zoals blijkt op de derde foto hiernaast. Sfeer en esthetiek ontbraken. In deze regie is Lucia een boekenwurm en daardoor wel een beetje wereldvreemd. Edgardo is de jonge man die haar vertrouwen kan winnen. Samen vormen ze een droompaar. Een pluspunt waren de kostuums van Alexander Linti, die smaakvol oogden qua snit en kleur.

En nu is het de hoogste tijd om de zangers voor te stellen, daar draait het tenslotte toch om in een opera. De rol van Lucia werd gezongen door de sopraan Julia Amos. Zij was een jeugdige verschijning met uiteraard een jonge stem die nog verder moet groeien. Soms zette ze iets teveel druk op haar stem. Zij liet prachtige piano’s horen en ook haar coloraturen getuigden van de nodige souplesse. Slechts eenmaal miste zij een hoge noot in de waanzinaria. Deze uitschuiver deed geen afbreuk aan de positieve indruk die zij naliet. Edgardo werd vertolkt door de tenor Andrea Shin. Hij beschikte over het juiste stemtimbre, maar zijn stemdebiet was niet groot. In zijn verklanking zat weinig pathos. De bariton Brian Dore verklankte de rol van Enrico, de broer van Lucia. Hij liet een weinig warme stem horen, alles klonk schraal en daarom weinig genietbaar. De huwelijkskandidaat Arturo werd gezongen door de tenor Fausto Reinhart. Gelukkig had hij weinig te zingen, want zijn interventie was beneden peil. Tot slot willen wij nog de rol van Raimondo, gezongen door de bas Bart Driessen, belichten. Deze Nederlander heeft wel de “presence” door zijn lengte, maar zijn basgeluid was klein met een tekort aan resonantie. Gritt Gnauck als Alisa en Stephan Boving als Normanno vervolledigden de bezetting.

Wij beleefden geen vijfsterren vertoning, maar de muziek van Donizetti gaf ons toch een prettige avond, boordevol belcanto muziek.

Er zijn nog voorstellingen op 10, 23 april, 8, 18, 27 mei, 5 en 10 juni 2011.

P.T. (Gepubliceerd op 4 april 2011)

Foto's van boven naar onder, gedeeltelijk met solisten van een alternerende bezetting:

1) Charles Kim als Edgardo.
2) Julia Amos als Lucia en Simon Neal als Enrico.
3 Gritt Gnauck als Alisa, Christina Rümann als Lucia, Bart Driessen als Raimondo, Faust Reinhart als Arturo en Simon Neal als Enrico.

Copyright foto's © Thomas Jauk.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND