RECENSIES

“OTELLO”

Opera van Giuseppe Verdi (muziek) en Arrigo Boïto (libretto). Wereldpremière op 5 februari 1887 in het Teatro alla Scala te Milaan. Première van deze productie in het Staatstheater Kassel op 29 januari 2011. Bijgewoonde voorstelling op 30 april 2011.

Verdi’s “Otello” was niet de eerste opera naar het drama van Shakespeare. Inderdaad was Rossini hem al voorgegaan, maar Verdi duwde zijn collega in de vergeethoek. Gelukkig is nu ook de opera van Rossini gemeengoed in theaters waar men een bezetting op niveau kan verzamelen. Nu is natuurlijk Verdi’s “Dramma Lirico” ook niet zo simpel te bezetten. Het Staatstheater Kassel had met één gastzanger voor de titelrol voldoende om een volwaardige bezetting te bereiken.

Twee zaken hinderden ons: het decor bestond uit trappen en drie reusachtige ventilatoren die in een soort enorme aquariums draaiden, terwijl deze systematisch gevuld werden met een groene vloeistof. Verder speelde het orkest veel te luid: zelfs het vrij grote koor in de eerste scène was onhoorbaar op onze plaatsen op de 5de rij. De dirigent Alexander Hanneman leek niet de minste moeite te doen om hier iets aan te verbeteren. Jammer! Het operakoor en het extra dameskoor waren voorbereid door Marco Zeiser Celesti en het kinderkoor Cantamus door Merle Clasen. De kinderen moesten bij hun opkomst op dit grote podium nog eens op en af een klein trapje in het midden.
Regisseur Volker Schmalöer had wel goede momenten in de echte actie en de personenregie.

Otello werd vertolkt door Ricardo Tamuro. Deze tenor bezit de grote Italiaanse stem voor deze rol. Zijn zangprestatie was van hoog niveau, jammer dat hij zich tussendoor wel een paar maal overschreeuwde in passionele ontboezemingen. Op foto leek hij zeer donker geschminkt, in het begin van de avond ook, maar naarmate de vordering in het werk, werd hij precies steeds lichter. Welk zinnebeeld hierachter schuilt is ons niet duidelijk. Of wilde men dit effect verkrijgen met de belichting? De regisseur laat hem ook niet sterven aan het einde van de opera. Jago werd met de vrij lichte baritonstem van Espen Fegran bezet. Wij misten het venijnige en intrigerende van de figuur.
Voor ons was Sara Eterno als Desdemona de beste en egaalste stem in de productie. Zonder veel effecten, slaagde ze erin zowel vocaal als acterend volledig te overtuigen. De lange aria aan het slot met het “Ave Maria” werd heel mooi gezongen en de laatste noot doofde zachtjes uit. Alle andere rollen waren goed bezet. Inna Kalinina was een goede Emilia. Twee mooie tenoren: Dong Won Kim (Cassio) en Johannes An (Rodrigo) waren beiden goed in hun rol. Verder waren Krzysztof Borysiewicz (Montano), Mario Klein (Ludovico) en Henning Leiner (Herold) goede aanvullingen in het geheel.

Het Staatstheater Kassel is een aanrader als men houdt van zeer gezochte regie. Liefst niet op de duurste plaatsen dicht bij de orkestbak gaan zitten.

H.V. (Gepubliceerd op 6/5/2011)

Foto's van boven naar onder:

1) Podium overzicht met helemaal links Ricardo Tamuro als Otello, samen met dames- en kinderkoor.
2) Sara Eterno als Desdemona en Richardo Tramuro als Otello.

Copyright foto's © N. Klinger

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND