|
|
OPERA GAZET
|
|
Opera
in twee bedrijven en een proloog van
Giuseppe Verdi op een libretto van Temistocle Solera vrij naar het
toneelstuk “Die jungfrau von Orleans” van Friedrich Schiller. De eerste
opvoering vond plaats in het Teatro alla Scala te Milaan op 15 februari 1845. We zagen op
25 februari 2011 een concertante uitvoering in het Theater im Nordpark te
Mönchengladbach.
We waren bij ons eerste bezoek aan het Theater im Nordpark een beetje verbaasd door de wat ongewone ligging, het uitzicht van het theater dat zich een eind buiten de stad en in de nabijheid van het voetbalstadion bevindt en iets weg heeft van een loods. Nochtans bleek zich in dit gebouw een knusse, eerder kleine en lage zaal te bevinden waar niet alleen opera’s maar ook toneelstukken, concerten en balletvoorstellingen opgevoerd worden.
“Giovanna
d’Arco" stamt uit wat Verdi later zijn “galei-jaren” zou noemen. Hiermee
refereerde hij dan naar de eerste 15 jaar van zijn carrière, wanneer hij nog
verplicht was om den brode te componeren en zijn status nog niet van die
aard was dat hij probleemloos zijn wil kon opleggen aan de theaters die zijn
werken uitvoerden. Dat betekent dat de opera nog geen blijk geeft van de
hand die de meester later zo zou typeren, maar eerder een poging was om te
beantwoorden aan de verwachtingen van het publiek door te voldoen aan
de geldende conventies. Resultaat is dat “Giovanna d’Arco” een soort
lappendeken is van taferelen die, laten we eerlijk zijn, muzikaal wel
werken, maar allemaal samen alles behalve een dramatische eenheid vormen.
Het was ook met dit idee in het achterhoofd dat het werk in Mönchengladbach
concertant gegeven werd. Ondanks de onbekendheid van het werk bevat
“Giovanna d’Arco” heel wat mooie muzikale momenten zoals de finale van het
eerste bedrijf of de triomfmars in het tweede.
Verdi stelt in al zijn werken erg hoge eisen aan zijn solisten. Het is dan ook erg ambitieus van een klein theater met beperkte middelen om dergelijk werk op het programma te zetten. De voorstelling die we in het Theater im Nordpark bijwoonden kan deze stelling helaas alleen bevestigen.
We
hadden het vooral moeilijk met
Dara Hobbs als
Giovanna. Om te beginnen vraagt deze rol een ander, dramatischer type van
stem dat ook in staat is om coloraturen te zingen. Erger is dat mevrouw
Hobbs ernstige intonatieproblemen heeft die soms pijn doen aan de oren. We
vragen ons af of er dan werkelijk niemand in haar omgeving is die de moed
heeft om haar op dit probleem te wijzen daar de stem wat betreft timbre en
volume zeker wel mogelijkheden biedt. Als Giovanna’s vader Giacomo was de
Oekraïense bariton Igor Gavrilov gecast. Hoewel ook zijn stem potentieel
kracht
lijkt te hebben, komt hij zangtechnisch veel tekort. Zijn aria’s missen elke
vorm van legato en cantabile. Enkel de Kazachse tenor Kairschan Scholdybajev
kon ons af en toe bekoren met een mooi getimbreerde maar voor de rol van
Giacomo VII wat lichte tenorstem.
Graham Jackson dirigeerde enthousiast de Niederrheinische Sinfoniker.
Het Theater Krefeld-Mönchengladbach heeft naar onze mening iets te hoog gegrepen door deze opera van Verdi op het programma te zetten. Desondanks leek het publiek bij deze première meer dan gelukkig - en dat is natuurlijk hetgeen telt voor een theater.
Er zijn nog voorstellingen op 2, 5, 11 en 15 maart 2011.
H.D. (Gepubliceerd op 27 februari 2011)
Foto's van boven naar onder:
1) Giovanna d'Arco - Igor Gavrilov als Giacomo, Dara Hobbs als Giovanna en
Kairschan Scholdybajev als Giacomo VII.
2) Giovanna d'Arco - Dara Hobbs in de titelrol, Kairschan Scholdybajev als Carlo VII
en dirigent Graham Jackson.
Copyright foto's
©
Stutte
TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND
