|
|
OPERA GAZET
|
|
Opera van
Rodion Shchedrin (muziek en libretto) naar
de gelijknamige roman van
Vladimir Nabokov. Wereldcreatie in de Kungliga te
Stockholm op 14 december 1994.
Bezochte première in Duitsland in het Hessiches Staatstheater te Wiesbaden
op 30 april 2011.
De opera werd opgevoerd in een Duitse vertaling van Zelma en Michael
Millard. Radion Shchedrin, de componist van deze erg originele opera, werd
geboren te Moskou op 16 december 1932. Hij studeerde aan het conservatorium
van zijn geboortestad. Hij had voordien al muziektheater geschreven op “Anna
Karenina” van Tolstoj (1972), op “Dode Zielen” van Gogol (1976) en “De
Meeuw” van Tsjechov (1979). De wereldcreatie van "Lolita" in Stockholm vond
plaats onder de leiding van Mstislaw Rostropowitsch. Ook hier bleef de
componist trouw aan zijn muzikale stijl, een structurele complexiteit maar
toch een toegankelijk klankidioom.
Iedereen kent de geschiedenis van deze puber. Het boek van Nabokov
veroorzaakte in 1955 een storm van protest, te vergelijken met “Lady
Chatterley” van D.H.Lawrence en “Ulysses” van James Joyce. "Lolita" werd ook
meermaals
verfilmd: in 1962 door Stanley Kunbrick, met Sue Lyon, James Mason en
Shelley Winters;
in 1997 door Adryan Lyne met Dominique Swain, Jereny Irons en Melanie
Griffith.
Humbert Humbert (zijn voornaam is inderdaad identiek aan zijn achternaam) is
op zoek naar een kamer en maakt zo kennis met deze twaalfjarige nimf. Haar
moeder Charlotte is verliefd op Humbert en hij trouwt met haar om in de
buurt van Lolita te kunnen blijven. Het sexueel begeren wordt erger, vooral
het feit dat hij van deze zwoele minderjarige moet afblijven. In zijn
dagboek vertelt hij over zijn verlangens. Zijn vrouw leest dit dagboek, zij
is zo geschrokken dat zij buiten loopt en onder een auto terecht komt en
sterft. Humbert slaapt met Lolita nadat hij haar slaaptabletten heeft
gegeven. Zij reizen maanden door de VSA als vader en dochter. Zij settelen
zich en Lolita gaat naar school, maar haar gedrag wijkt wel af van de
normen. Humbert heeft angst voor een onthulling. Ondertussen heeft Lolita
kennis gemaakt met Clare Quilty, zij beginnen een relatie en vluchten weg
van Humbert. Drie jaren zoekt Humbert naar Lolita en dan krijgt hij een
brief. Zij is gehuwd en zwanger en zij vraagt geld. Humbert komt op bezoek,
doodt Quilty en Lolita sterft in het kinderbed. Humbert overlijdt in de
gevangenis nog voor de voltrekking van de doodstraf.
De muzikale leiding was in de handen van Wolfgang Ott die kon rekenen op de
meer dan degelijke kwaliteit van het orkest van het van het Staatstheater Wiesbaden. Voor de
regie en de kostuums werd er een beroep gedaan op Konstanze Lauterbach en de
scènes waren vaak erg spiritueel dankzij Andreas Jander.
In het centrum van deze vertolking stond Emma Pearson in de rol van Lolita.
De Franse bariton Sébastien Soulès in de rol van Humbert bracht deze figuur
geloofwaardig. Zonder problemen, geconcentreerd en met een muzikale poëzie
zong hij de rol van deze onfortuinlijke man. De uitbeelding van Clare Quilty
was in handen van de tenor Thomas Piffka en de mezzosopraan Ute Döring was
overtuigend in de rol van Charlotte.
Het drie uur durende werk kende veel succes bij de toeschouwers.
W.V. (Gepubliceerd op 7/5/2011)
Foto's van boven naar onder:
1) Emma Pearson als Lolita en Sébastien Soulès als Humbert.
2) Ute Döring als Charlotte en Sébastien Soulès als Humbert.
Copyright foto's
©
Martin Kaufhold
TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND
