RECENSIES

“IDOMENEO, RE DI CRETA”

Opera van Wolfgang Amadeus Mozart (muziek) en Giambattista Varesco (libretto) naar een Frans libretto van Danchet. Wereldpremière op 29 januari 1781 in het Neues Hoftheater (Cuvilliés-Theater) te München. Première van deze productie door de Wuppertaler Bühnen op 16 april 2011. Bijgewoonde voorstelling in het Opernhaus Wuppertal op 26 april 2011.

"Idomeneo" werd door de 29 jarige Mozart geschreven voor Elisabeth en Dorothea Wendling als Ilia en Elektra, de 66 jarige tenor Anton Raaf als Idomeneo en de zestienjarige castraat Vicente Del Prato als Idamante.
Ilia, de dochter van koning Priamus van Troje, wordt als oorlogsbuit naar Kreta gezonden. Daar wordt zij verliefd op de jonge Idamante, zoon van Idomeneo. Wanneer Idomeneo, de koning van Kreta, terug verwacht wordt na de oorlog, laat Idamante alle gevangenen vrij, enkel Ilia blijft achter, dit tot grote ergernis van de Griekse prinses Elektra, die ook op het eiland verblijft en eveneens verliefd is op Idamante. Tijdens een onweer geraakt het schip van Idomeneo in nood. Hij belooft Neptunus de eerste sterveling die hij tegenkomt te zullen offeren in ruil voor zijn redding. Wanneer dit zijn zoon blijkt te zijn, vlucht hij weg en laat Idamante in vertwijfeling achter. In de tweede akte wordt Idamante weggestuurd met de drogreden dat prinses Elektra terug naar Griekenland moet gebracht worden. Wanneer beiden willen vertrekken, breekt een grote storm los, waarop het volk de oorzaak vraagt van de toorn der goden. Idomeneo vertelt dan dat hij een belofte heeft gedaan en een onschuldige moet offeren. Hierop keert het volk zich van hem af. In de derde akte komt Idamante terug en verklaart er op uit te trekken om het zeemonster te verslaan. Ilia bekent hem haar liefde. Idamante trekt dan ten strijde. Idomeneo bekent tenslotte dat hij zijn zoon moet offeren. De voorbereiding voor het offer is in volle gang wanneer Idamante triomfantelijk terugkeert. Hij dringt er bij zijn vader Idomeneo op aan om zijn belofte aan Neptunus te houden en bereidt zich voor op het afscheid. Dan komt de stem van Neptunus uit de hemel die zegt dat Idomeneo moet aftreden ten gunste van zijn zoon Idamante die Ilia tot zijn gemalin moet nemen. Elektra geeft in een laatste aria uiting aan haar woede voor haar verloren liefde voor Idamante en pleegt zelfmoord.

Wij hoorden het Sinfonieorchester Wuppertal. Zij speelden zeer stijlvol en duidelijk onder de kundige leiding van dirigent Hilary Griffiths, die zeer bekwaam de solisten begeleidde in de complexe muzikaal uitgewerkte aria’s en duetten. Het grote koor was zeer goed voorbereid door Jens Bingert. In de rol van Idomeneo hoorden we de stijlvolle en mooie tenor Robert Chafin, met aan zijn zijde Joslyn Rechter, een prachtige Idamante. Ook Arbace, de vertrouweling van de koning, werd zeer muzikaal en met een heldere stem gezongen door Christian Sturm. De vrouwelijke partijen werden gezongen door de fijne, stijlvolle Dorothea Brandt als Ilia, de Trojaanse prinses en de ietwat scherpere, maar zeker geschikt voor deze rol, Elena Fink als Elektra, de dochter van Agamemnon, koning van Griekenland.

De hogepriester van Neptunus werd kernachtig gebracht door Nathan Northrup en kleinere partijen werden gezongen door Hong-Ae Kom, Quan Zhang, Jaroslow Nowaczek en Javier Zapata Vera. De stem uit de hemel was Thomas Laske.
Rest enkel nog de regie van Constanze Kreusch. Zoals steeds deed dit bij ons vragen rijzen: in het midden van het podium was een soort vijver gemaakt, waarin te pas en te onpas gelopen werd. Wanneer Idomeneo aanspoelt na zijn schipbreuk was het beeld prachtig: de achterwand ging gedeeltelijk open en er stroomde water uit de hemel naar beneden. Hierin zat dan Idomeneo, die duidelijk aangespoeld was op het strand. Nadien werd deze vijver misbruikt. Tijdens de grote aria van Ilia in de derde akte, ging zij gewoon in het water liggen, later liep het hele koor voortdurend heen en weer door deze plas. Het was om zenuwachtig van te worden. Verder werd er niet veel moeite gedaan om een degelijke boventiteling te geven. Er werden telkens maar enkele zinnetjes vertaald en wie geen Italiaans kent, heeft heel veel van de betekenissen in de aria’s gemist. Daar het steeds zeer lange aria’s zijn, vragen we ons af of er toch niet wat meer levendigheid had kunnen gebracht worden. Vooral vocaal was het een mooie voorstelling, zeker voor wie van Mozart houdt.

Er wordt nog gespeeld op 18 juni en 10 juli 2011.

H.V. (Gepubliceerd op 3/5/2011)

Foto's van boven naar onder:

1) Dorothea Brandt als Ilia.
2) Elena Fink als Elektra, Dorothea Brandt als Ilia, Joslyn Rechter als Idamante en Robert Chafin als Idomeneo.
3) Christian Sturm als Arbace, Dorothea Brandt als Ilia, Joslyn Rechter als Idamante, Robert Chafin als Idomeneo en Elena Fink als Elektra.

Copyright foto's © Stratmann.

TERUG NAAR KEUZELIJST DUITSLAND