|
|
OPERA GAZET
|
|
Zangspel in drie akten
van Hans Müller en Erik Charell, vrij naar het Lustspel van Oscar Blumenthal
en Gustav Kadelburg, liedtesten van Robert Gilbert, muziek van
Ralph
Benatzky. Verdere muzikale bijdragen van Bruno Granichstaedter, Robert
Gilbert, Robert Stolz en Hans Frankowski. Eerste opvoering op 8 november
1930 in het Deutsche Schauspielhaus Berlin. Première van deze productie door
het Lehar Festival op 16 juli 2011. Bijgewoonde voorstelling
in het Kongress & Theater Haus te Bad
Ischl op 28 juli 2011.
Deze
uitvoering van de bekende operette "Im
weissen Rössl" bevatte praktisch alle muzikale nummers. Zoals het de
gewoonte is in dit vak, werden de teksten soms lichtjes aangepast aan de
lokale plaatsen en gebeurtenissen. Deze voorstelling werd gedirigeerd door
Andreas Penninger, die het mooi en vlot klinkende orkest op zeer treffelijke
wijze door alle bekende melodieën loodste.
Bij de aanvang kwam de vervangster van de intendant aankondigen dat deze
voorstelling niet geleid zou worden door Marius Burkert, maar door zijn
assistent Andreas Penninger. Verder vertelde ze dat de tenor Reinhard
Alessandri, die de rol van Dr. Siedler zou vertolken, niet kon zingen. Hij
heeft wel de rol gespeeld en ook de gesproken tekst zelf gedaan, maar de
zangpartij werd vanuit de orkestbak gezongen door de Weense tenor Anton
Graner. Dit was geen groot probleem daar er met klankversterking gewerkt
werd. Deze tenor bezit een aangenaam klinkende stem en het was wel leuk dat
de twee tenoren aan het slot samen kwamen groeten.
De
centrale rol van Leopold werd vertolkt door Boris Pfeifer, een schitterende
acteur, met een stem die vooral geschikt lijkt voor het musicalgenre. Zijn
partner Josepha, de waardin, werd gebracht door Ulrike Beimpold, ook een
uitstekende actrice, die echter naar het einde toe een beetje vermoeidheid
toonde. Wilhelm Giesecke, fabrikant, was een komische glansrol voor
Ernst-Dieter Suttheimer. Zijn dochter werd zeer goed gezongen en gespeeld
door Romana Noack, die we nog pas hoorden als de Lustige Witwe in
Düsseldorf. Voor ons was de Sigismund van Christoph Wagner-Trenkwitz een
ware verrassing: vooral zijn opkomst per segway was een voltreffer. Het
slissende Klärchen werd jong en vlot gebracht door Caroline Vasicek, Gerhard
Balluch was een aandoenlijke Keizer Franz Joseph, Thomas Zisterer een leuke
piccolo en een extra was de “Jodlerin” Maria Gusenleitner. Tot slot een
speciale vermelding voor Frank-Michael Weber als professor Hinzelmann.
Het ballet van zes meisjes en twee heren vervolledigden op schitterende
wijze het geheel.
De regie van Gernot Kranner zorgde ervoor dat het maximum uit deze operette
gehaald werd. Het was allemaal vrolijk, lichtvoetig en zeer smaakvol. Het
decor was een handige oplossing met vier panelen die steeds gedraaid en
verplaatst werden. Zo werd er een hele tijd gepraat over het balkon, dat men
nooit te zien kreeg. Misschien werd er iets te veel op de verbeelding van
het publiek gerekend. Maar het publiek reageerde zeer enthousiast met veel
open doekjes en een fantastisch slotapplaus.
Wij
kennen het werk uitstekend en voelden ons zeer gelukkig met deze productie.
Er zijn nog voorstellingen op 14, 17, 19, 21, 24, 25 , 27 augustus en 2
september 2011.
H.V. (Gepubliceerd op 13/8/2011)
Foto's van boven naar onder:
1) De aankomst van de keizer (Gerhard Balluch)
2) Leopold (Boris Pfeifer)
3) Josepha (Ulrike Beimpold), Wilhelm Giesecke (Ernst-Dieter Suttheimer) en
ensemble.
Copyright foto's © Foto Hofer.
TERUG NAAR KEUZELIJST OOSTENRIJK
Operette in drie akten
van Franz
Lehar (muziek) en Paul Knepler & Béla Jenbach (libretto). Eerste
opvoering op 30 oktober 1925 in het Theater an der Wien te Wenen. Première
van deze productie door het Lehar Festival op 23 juli 2011. Bijgewoonde
voorstelling in het Kongress & Theater Haus te Bad Ischl 29 juli 2011.
Maria
Anna Elisa, de zuster van Napoleon, ontmoet
Paganini en bij het horen van zijn vioolspel wordt ze op slag op hem
verliefd. Hij volgt haar naar Lucca en spijts haar echtgenoot, houdt de
relatie stand. Napoleon wil hier een eind aan maken en stuurt zijn
vertegenwoordiger om Paganini aan te houden. Anna Elisa neemt hem echter in
bescherming. Paganini tracht te vluchten. Aan de grens ontmoeten ze elkaar
nog even en dit is het definitieve afscheid. Ondertussen is er ook de
geschiedenis van Vorst Felice Bacciocchi, de man van Anna Elisa met de
hofprimadonna Bella Giretti, die eigenlijk ook verliefd is op Paganini, maar
tenslotte kiest voor Markies Giacomo Pimpinelli. Deze ingewikkelde inhoud
gaf echter aan Franz Lehar de mogelijkheid om een schitterende melodische
rijkdom te schrijven.
De rol van Maria Anna Elisa, vorstin van Lucca en Piombino, werd
voortreffelijk ingevuld, zowel scenisch als vocaal door Miriam Portmann. Ons
hinderde alleen haar kleed in de laatste scène, dat niet bepaald elegant
oogde. Nicolo Paganini werd vertolkt door Vincent Schirrmacher voor de zang en
Marko Radonic voor de vioolsolo’s. Vooral de zang en het acteertalent van de
tenor beviel ons. Zijn krachtige, heldere en soepele stem overtuigde
volledig. We apprecieerden ook de enkele extra hoge noten. Verena
Barth-Jurca was een zeer fijne en voorname Bella Giretti met veel dans en
acteertalent en een goed geplaatste stem. De tenor Michael Pflumm was een
zeer beweeglijke Pimpinelli. Met zijn zeer klare en mooie stem is hij zeker
geschikt voor meer belangrijke partijen. Verdere rollen waren Tomaz Kovacic
(Vorst Felice en Foletto, een smokkelaar), Gerhard Balluch (Bartucci, de
impresario, Graf Hédouville en Beppo een smokkelaar). Opvallend was ook de
mooie stem van Stepan Karelin als Tofolo, een smokkelaar, in zijn lied in de
laatste akte. We zagen verder nog Alexandra Zimmermann (Coralina), Traian
Mihai Miscu (Marco), Thomas Egresi (Philippo), Susanne Cycha (Emanuela),
Giuseppe Preims (de waard) en Dorli Buchinger (Anita).
Vooraf
werd melding gemaakt dat de dirigent voor deze avond, de jeugdige Michael
Zehetner, “Paganini” voor de eerste maal zou dirigeren. Alles was in de
goede stijl en het orkest klonk prachtig. De regie en de choreografie werden
verzorgd door Leonard Prinsloo. De dansen werden zeer aangenaam gebracht.
Voor de regie hebben we onze bedenkingen: “Gern’ hab ich die Frau’n geküsst”
werd door een rokende tenor gezongen, men lag regelmatig op de grond tijdens
mooie muzikale fragmenten en het koor moest zich gedragen als een bende
losgeslagen gekken, met “tics nerveux” en ongecontroleerde bewegingen. De
kledij was smakeloos, allen in het zwart en geschminkt als “Gotics”, terwijl
logischerwijze alleen de duivelskunstenaar Paganini in het zwart moet
gekleed zijn.
Niettegenstaande onze opmerkingen, was dit meesterwerk toch te genieten
dankzij de vier hoofdvertolkers.
Er zijn nog voorstellingen op 15, 20, 26, 28 augustus en 3 september 2011.
H.V. (Gepubliceerd op 13/8/2011)
Foto's van boven naar onder:
1) Anna Elisa (Miriam Portmann) en Paganini (Vincent Schirmacher)
2) Pimpinelli (Michael Pflumm) en Bella Giretti (Verena Barth-Jurca)
Copyright foto's © Foto Hofer.
TERUG NAAR KEUZELIJST OOSTENRIJK
“51 JAAR OPERETTE IN BAD ISCHL”
Persconferentie
door het Lehar Festival Bad Ischl te Wenen op 3 mei 2012.
In 2012 zijn “Der
Vogelhändler” van
Karl
Zeller en “Zigeunerliebe”
van Franz
Lehar geprogrammeerd.
Bij zijn inleiding maakte Intendant Dr. Michael Lakner bekend dat hij tot
2019 deze functie zal blijven vervullen. Hij verklaarde dat zowel beroeps
als private redenen tot dit besluit hebben geleid. Hij is zich er van bewust
dat het op dit ogenblik belangrijk is continuïteit in het theaterleven te
behouden. Het heeft bijna twee jaar geduurd voor hij een nieuwe weg en een
nieuwe esthetiek voor een breed publiek smaakvol kon voorstellen. Dat er
vorig jaar een bezoekersaangroei was van 17%, maakte het belangrijk om de
samenwerking met de stad Bad Ischl verder te zetten, ondanks andere opties
die hem aangeboden werden.
Hierna kregen we een uitgebreid overzicht over alle geplande activiteiten in
het zomerseizoen 2012. Hij ziet het als een contrapunt dat de populaire hit
een juweeltje ontmoet. Dit was zijn manier om “Der Vogelhändler” van Zeller
te vergelijken met “Zigeunerliebe” van Lehar. Bij deze tweede productie
berust de leiding bij het ervaren team: Leonard Prinsloo (regie) en Marius
Burkert (muzikale leiding). Bij de sterren van vorig jaar: Miriam Portmann
en Verena Barth-Jurca voegen zich Matjaz Stopinsek en Christa Ratzenböck
toe. De jonge Oekraïense tenor Jevgenij Taruntsov debuteert in de rol van de
vurige Jószi.
In “Der Vogelhändler” zijn twee ontdekkingen van de intendant van de partij.
De jonge Oostenrijkse Eva Maria Kumpfmüller, die in 2010 bij het “Wiener
Musikseminar” in Dr. Lakner’s klas gestudeerd heeft en een eerste prijs won
bij het “Dichler-Wettbewerb”, zal de Kurfürstin Marie zingen. Verder zal een
jonge tenor Kejia Xiong, die uit China afkomstig is, Stanislaus vertolken.
Deze zanger won bij de Zangwedstrijd van de “Festspielstadt Passau” de
speciale prijs van het Lehar Festival Bad Ischl, die door Dr. Lakner in het
leven geroepen werd.
De ook bij ons zeer geliefde Weense stertenor KS Sebastian Reinthaller maakt
zijn Ischler debuut als Adam. Deze rol heeft hij al in een ganse rij
voorstellingen te Mörbisch gezongen. Theresa Grabner keert terug naar Bad
Ischl als Briefchristl. Bekende Oostenrijkse artiesten zoals Gabriele
Schuchter en Christoph Waner-Trenkwitz werken ook mee. Isabella Gregor staat
in voor de regie en dramaturgie, terwijl Oliver Ostermann, eerste
Kapelmeester van de Bühne Baden, de muzikale leiding heeft. We kennen deze
dirigent als een zeer bekwame en stijlvolle muzikant.
Ter
ere van de geboortedag van Keizer Franz Jozef is er op 16 augustus een
“Kaiser-Gala”. Hiervoor werden twee uitzonderlijke solisten uitgenodigd: KS
Sona Ghazarian (sopraan) en Herbert Lippert (tenor). Het orkest zal geleid
worden door Marius Burkert en Dr. Lakner verzorgt de presentatie.
Op 31 juli is er een “Rezitationsabend Gerhard Balluch: Balladen! Balladen!
Balladen!”
Op 7 augustus staat er nog een Lezing door Ulrike Beimpold op het programma
onder de titel “Eine Birne names Beimpold” over “Das kuriose Leben einer
Burgpflanze”
Onder de leiding van Leonard Prinsloo maken mensen van 10 tot 22 jaar samen
met kunstenaars van het festival, Muziektheater, onder de titel “Europerette
2012” – “Ich mache Musiktheater”. Ze presenteren zich in het Lehar Theater
op 28 juli en op 4 augustus 2012.
Tot slot: vanaf 2013, gaat men ook de musical “Hello Dolly” programmeren en
in een verdere toekomst wordt gedacht aan “Die Landstreicher” (Ziehrer),
“Gasparone” (Millöcker) en “Die Rose von Stambul” (Fall).
De juiste speeldatums en een volledig overzicht van het zomerseizoen 2012
vindt u onder www.leharfestival.at , alle vragen op info@leharfestival.at.
H.V. (Gepubliceerd op 10/5/2012)
Foto's van boven naar onder:
1) Kongress und Theaterhaus Bad Ischl.
2) Dr. Michael Lakner, Theresa Grabner en KS Sebastian Reinthaller.
Copyright foto's © Foto Hofer
TERUG NAAR KEUZELIJST OOSTENRIJK
