|
|
OPERA GAZET
|
|
Operette van
Franz von
Suppé (muziek) en Franz Friedrich, Richard Genée & Friedrich Zell
(libretto). Eerste opvoering op 1 februari 1879 in het Carl-Theater te
Wenen. Première van deze productie in een bewerking van Franz
Jozef Breznik, Reinhard Schmidt en Robert Herzl door de Bühne Baden in de
Sommerarena op 9
juli 2011. Bijgewoonde op 5 augustus 2011.
Deze operette speelt zich af in het begin van de Renaissance te Florence. De
erotische novellen van de dichter Boccaccio baren opzien bij de lokale
bevolking die onderverdeeld is in de vrouwelijke fans van zijn schandalige
verhalen en hun jaloerse echtgenoten. Een complot wordt op touw gezet door
de mannen om Boccaccio uit de stad te jagen of hem te laten opsluiten. Maar
Boccaccio wordt verliefd op de mooie Fiametta, de dochter van de hertog, en
besluit een brave echtgenoot te worden.
“Boccaccio”
dateert nog uit de tijd dat men geregeld dames in “Hosenrollen” gebruikte.
Voorbeelden hiervan zijn diverse opera’s van Rossini, “Prins Methusalem” van
Johann Strauss en ook “Der Rosenkavalier” van Richard Strauss. Hier hield
men zich aan de “Fassung” waarin “Boccaccio” gezongen wordt door een
mezzosopraan, n.l. Christina Khosrowi. Zij heeft een prachtige stem en haar
slanke gestalte kan wel met goede wil een man suggereren. Ook het lopen en
andere bewegingen waren zeer aanvaardbaar.
Fiametta werd gezongen door Jasmina Sakr, die met een jong en fris uiterlijk
en dito stem deze rol goed vertolkte. Een grote schare herensolisten wisten
allen uitstekende types te creëren en hadden meestal een korte
solozangpartij. We vernoemen dan ook achtereenvolgens René Rumpold (de
hertog van Toscana), Johann Winzer (Pietro, de prins van Palermo), Beppo
Binder (Scalza, de barbier), Daniel Ohlenschläger (Lotteringhi, Fassbinder),
Thomas Markus (Lambertuccio, Gewürzkrämer), Anton Graner (Leonetto, student)
en Robert Sadil (Podesta). Bij de dames hoorden we Frauke Schäfer als
Isabella, de vrouw van Lotteringhi, Regula Rosin als Peronella, de vrouw van
Lambertuccio en Kerstin Raunig als Filippa. Wie ons het meest bekoorde was
Elisabeth Flechl, als Beatrice, de vrouw van Scalza. Haar prachtige stem en
zangtalent konden we al bewonderen in een concert van de Internationale
Robert Stolz Club te Antwerpen. Ook nu leverde ze vocaal
en scenisch een schitterende prestatie.
De regie van Robert Herzl, de huidige “Künstlerischer Direktor”, was zeer
bevredigend, alle personages waren goed getypeerd en de humor werd niet
vergeten. Het regieconcept voegde wel een extra personage toe: de hertog van
Toscana kwam steeds vooraf de verschillende gebeurtenissen aankondigen,
vertelde de erotische verhalen en vertolkte hierin zelf verschillende
karakters. Dat werd op een onnavolgbare manier gedaan door René Rumpold.
Het decor van Franz Habres was groots en zeer functioneel met
handige decorwisselingen. Het koor zong uitstekend en versterkte ook de
dansen. Het uitgebreide balletcorps danste met veel schwung in een
choreografie van Mátyás Jurkovics.
Het Orchester der Bühne Baden werd met veel kleur en de nodige
operette-accenten geleid door Franz Josef Breznik.
Deze te weinig opgevoerde operette is een aanrader, met alle hulde aan
Baden. Er zijn nog opvoeringen tot 3 september 2011.
H.V. (Gepubliceerd op 16/8/2011)
Foto's van boven naar onder:
1) Jasmina Sakr (Fiametta) en Christina Khosrowi (Boccaccio)
2) Elisabeth Flechl (Beatrice), René Rumpold (Hertog van Toscana) Thomas
Markus (Lambertuccio) en Regula Rosin (Petronella)
3) Ensemble.
Copyright foto's © Christian Husar.
TERUG NAAR KEUZELIJST OOSTENRIJK
Musical
van
Claude-Michel Schönberg (muziek) en Alain Boublil (libretto).
Zangteksten van Herbert Kretzmer naar de
gelijknamige Roman van
Victor
Hugo. Duitse vertaling door Heinz Rudolf Kunze. Gecreëerd in het Palais
des Sports te Parijs in 1980. Bijgewoonde première door de Bühne Baden in
het Stadttheater op 6 augustus 2011.
Het
verhaal van "Les
Misérables" speelt in Frankrijk tussen 1815 en 1832 en volgt de
belevenissen van de ex-veroordeelde Jean Valjean, een man met een duister
verleden. Nu is hij een waardige burger die in de buurt van Parijs leeft.
Zijn aartsvijand, politie inspecteur Javert, ontdekt zijn echte identiteit
en zijn dagen schijnen geteld te zijn. Valjean trekt zich het lot aan van de
arme Fantine en als deze sterft ontfermt hij zich over haar dochter Cosette.
Tijdens de verwarde situaties in de barricadestrijd, wordt uiteindelijk over
liefde en dood beslist.
Tijdens de zomermaanden worden in Baden alle operettevoorstellingen in de
Sommerarena gespeeld, maar voor deze musical werd gekozen voor het
Stadttheater, omdat deze schouwburg meer scenische mogelijkheden biedt.
Hierdoor
werd het een geloofwaardige voorstelling waarbij ook gebruik werd gemaakt
van de zaal en sommige loges. Het steeds wisselende toneelbeeld was van
Manfred Waba, aangevuld met een zeer duidelijke belichting van Andreas
Ivancsics. De regie van intendant Robert Herzl was zeer intens uitgewerkt en
maakte veel indruk.
Van de 52 personages willen we enkel de belangrijkste noemen. De hoofdrol
Jean Valjean domineerde de hele avond en werd uitstekend vertolkt door
Darius Merstein-MacLeod. Hij liet een aantal mooie hoge tonen horen en
prachtige piano’s, vooral in het lied “Bring him Heim”. Chris Murray liet
een fantastische baritonstem horen als Javert. Zoltan Tombor als Marius
vormde een mooi duo met Elisbeth Schwarz als Cosette. De zeer dramatische
rol van Fantine was een hoogtepunt in de vertolking van Patricia Nessy. Het
zeer leuke koppel waard (Josef Kirschner) en waardin (Galina Klingenberg)
maakte ook veel effect. Nina Weiss incarneerde de volwassen Eponine.
Iedereen die in het programmaboekje vermeld stond, maakte een zeer goede
indruk, wat de theorie bevestigt dat er geen echte kleine rollen bestaan.
Het ballet in een choreografie van Rosita Steinhauser en het koor,
voorbereid door Laslo Gyükér, vulden het geheel indrukwekkend aan. De
muzikale leiding berustte bij Franz Josef Breznik, die er in slaagde alle
nuances en de specifieke musicalkleur uit het orkest te halen.
De geweldige klankversterking mocht voor onze oren wel een ietsje minder
geweest zijn.
Er
waren zeer veel open doekjes, het stormachtig eindapplaus bleef aanhouden en
iedereen was blijkbaar erg gelukkig met deze productie.
Er zijn nog voorstellingen gepland tot 2 september 2011. Voor de liefhebbers
van musicals is dit een echte aanrader.
H.V. (Gepubliceerd op 17/8/2011)
Foto's van boven naar onder:
1) Ensemble.
2) Darius Mestein-MacLeod (Jean Valjean) en Elisabeth Schwarz (Cosette)
3) Darius Mestein-MacLeod (Jean Valjean)
Copyright foto's © Christian Husar.
TERUG NAAR KEUZELIJST OOSTENRIJK
Operette
van Leo Fall
(muziek) en Fritz Grünraum & Alfred Maria Willner (libretto) naar het
gelijknamige “Lustspiel” van Gatti en Trotha. Eerste opvoering op 2 november
1907 in het Theater an der Wien. Première van deze productie door de Bühne
Baden in de Sommerarena op 12 juni 2011. Bijgewoonde voorstelling op 7
augustus 2011.
De
geschiedenis van "Die
Dollarprinzessin" speelt in Amerika waar de rijke John Couder alle
middelen zoekt om zijn dochter Alice aan een adellijke titel te helpen. Zo
neemt hij Hans Freiherr von Schlick in dienst, alleen al voor de “von” in
zijn naam. Hij stuurt zijn broer Tom en zijn neef Dick naar Europa om te
gaan zoeken naar een huwelijkskandidaat voor zijn dochter. Deze brengen
echter de Russische gravin Olga Labinska mee, die in werkelijkheid een
nachtclubzangeres is. Stilaan begint John zich meer en meer voor Olga te
interesseren. Fredy Wehrburg wordt dan aangeworven als secretaris. Hij heeft
een oogje op Alice, maar heeft geen “von” in zijn naam. Couder verliest zijn
hele vermogen en allen gaan uit elkaar. Een jaar later is Fredy een rijke
man geworden. Bij de volgende ontmoeting met Alice komt alles in orde en,
zoals het in operette past, eindigen we met een happy-end.
De
centrale figuur in het werk is John Couder, president van een kolentrust.
Deze werd op imposante manier vertolkt door KS Fritz Hille, zowel door zijn
indrukwekkende figuur als sterke stem. Zijn dochter Alice werd gezongen door
Katja Reichert, een goede sopraan en een vlotte actrice. De soubretterol van
Daisy Gray werd levendig en in de echte operettestijl ingevuld door Laura
Scherwitzl. Ingrid Habermann vervolledigde de damescast als Olga, de
nachtclubzangeres. Zij wist zich op ludieke wijze uit te geven als de
Russische gravin Olga Labinska. Walter Schwab als Tom, de broer van John
Couder en Robert Herzl als Dick, de neef, waren een leuk duo de hele
voorstelling door. Alec Otto was Hans Freiherr von Schlick die in deze rol
uitmuntte door zijn gestalte en zijn mooie heldere tenorstem die ook in de
moeilijkste passages kon overtuigen. En tot slot de ster van de avond: KS
Sebastian Reinthaller als Fredy Wehrburg. Deze zeer begaafde tenor werd als
het ware door het publiek gedwongen om zijn lied in de derde acte
gedeeltelijk te hernemen en dan hield het verdiende applaus nog steeds niet
op. Voegen we hier nog aan toe dat zijn sympathieke verschijning en het
vlotte acteren hem er nog meer bovenuit deden steken!
Het koor speelde zeer vlot, maar lag even in onenigheid met de dirigent. De
choreografie van Mátyás Jurkovics vulde het geheel vlot aan. Het orkest,
onder leiding van Oliver Ostermann, speelde klankrijk de minder bekende maar
toch wel heel mooie muziek, hoewel soms wel even te luid voor de lage noten
van sommige zangers.
Het
langdurige slotapplaus bewees eens te meer dat ook minder bekende operettes
schatten zijn om gespeeld te worden. Er zijn nog opvoeringen tot 31 augustus
2011
H.V. (Gepubliceerd op 17/8/2011)
Foto's van boven naar onder:
1 Katja Reichert (Alice) en Ks Fritz Hille (John Couder)
2) Alec Otto (Hans Freiherr von Schlick) en Laura Scherwitzl (Daisy Gray)
3) Katja Reichert (Alice) en Sebastian Reinthaller (Fredy Wehrburg)
Copyright foto's © Christian Husar.
TERUG NAAR KEUZELIJST OOSTENRIJK
“IN GESPREK MET SEBASTIAN REINTHALLER”
Na de voorstelling van “Die Dollarprinzessin” hadden wij een gesprek met
Sebastian Reinthaller, Kammersänger en vanaf 2014 Intendant te Baden. Er
werden kris kras heel wat gegevens uitgewisseld!
Wij konden
Sebastian Reinthaller vertellen wanneer we hem voor het eerst zagen. Dit
was op de Vlaamse televisie in de laatste week van 1993. Deze man heeft een
zeer goed geheugen, want hij pikte onmiddellijk in met de juiste dag van de
opname, de naam van de dirigent (Alexander Rahbari) en welk lied van Richard
Strauss hij gezongen had (Heimliche aufvorderung).
De eerste maal dat wij hem live hoorden, was te Baden in “Die Rose von
Stambul”, een heel mooie operette van Leo Fall.
Toen wij hem vertelden dat wij nog live Benjamin Gigli en Tito Schipa gezien
en gehoord hadden in Antwerpen en dat wij destijds ook een concert
bijwoonden met Jan Kiepura en Marta Eggert, repliceerde hij dat hij als heel
jonge tenor nog een duet met Marta Eggert gezongen heeft. Wij hadden ook een
nieuwtje voor hem: dat de eerste echtgenote van Johannes Heesters uit
Antwerpen kwam: n.l. de soubrette Wieske Ghijs. Heesters heeft trouwens in
het begin van zijn carrière veel in Antwerpen gezongen.
Het repertoire van deze sympathieke tenor is niet beperkt tot operettes.
Tijdens zijn laatste concert in Antwerpen (12 en 13 maart 2011) zong hij de
aria “Recondite armonia” uit “Tosca” van Puccini. In de Wiener Volksoper,
waar hij vast verbonden is, zingt hij ook opera en in Baden zong hij vorig
seizoen “Hoffmanns Erzählungen” van Offenbach. Het komende seizoen opent met
“Faust” van Gounod waarin hij de titelrol zal vertolken.
In de Volksoper te Wenen zal hij volgend speeljaar Camille de Rosillon in
“Die lustige Witwe” zingen. Zijn nauwe band met de Volksoper heeft als
voordeel dat er nauwe contacten blijven of nieuwe ontstaan met zangers,
dirigenten en regisseurs.
De huidige intendant van Baden, Robert Herzl, verzorgt regelmatig de regie
van de werken die gespeeld worden. Hij vertelt ons dat hij ook zeker plannen
in die richting heeft.
Uiteraard heeft hij al gedacht aan producties van onbekende werken van
bekende componisten. Zo kwam het gesprek op “Tatjana”, een opera van Franz
Lehar, die reeds op CD verschenen is. Maar ook Mascagni, Leoncavallo e.v.a.
schreven interessante werken die praktisch nooit gespeeld worden. Zo een
werk is “La Rondine” van Puccini, dat nu herontdekt is en zelfs onlangs in
de Metropolitan Opera opgevoerd werd. Dit bracht ons op het thema van DVD
opnames van de voorstellingen, zoals men dit doet met de operettes in
Mörbisch. Ook dat zijn toekomstplannen voor Baden.
Op de vraag wanneer er eindelijk een recital CD van hemzelf opgenomen wordt,
werd geantwoord met een stellig: “Er moet er één komen, maar…”. Er zijn
zoveel goede zangers in en rond Wenen, maar tijdens de kerkdienst bij de
begrafenis van Einzi Stolz (de weduwe van Robert) werd Reinthaller gevraagd
om in de Stefansdom te zingen!
Als we over het hoofdstuk dirigenten begonnen, vroegen wij hem wat hij van
de Belgische dirigent André Walschaerts vond. Met deze maestro zong hij te
Mechelen en te Antwerpen op diverse concerten. Zoals wij, had hij veel
respect voor de kennis die André Walschaerts laat horen en voelen.
In Baden houdt men zich meestal aan de originele ideeën in de gespeelde
werken. We hadden wel een klein meningsverschil over bvb. de enscenering van
“Friederike” van Lehar zoals het in Baden werd gebracht. Wij vonden het feit
dat de titelrolspeelster alles eigenlijk vertelt, niet zo’n goed idee.
Reinthaller wel! Waar we het wel volledig over
eens waren, was dat de productie van “Ein Walzertraum” van Oscar Straus in
Frankfurt eigenlijk een schande was. De eerste acte (het prinselijk
huwelijk) speelde in een Metrostation en het parkfeest op de Titanic. We
hebben hem niet gevraagd of hij even ongelukkig was op het podium als wij in
de zaal.
Het viel ons op dat Sebastian ook regelmatig vroeg: wat denkt u van dit
werk, deze zanger, e.d. Een groot man die zich niet te goed vindt om raad te
vragen.
Op de vraag of hij “Opera Gazet” leest, was het antwoord positief.
H.V. (Gepubliceerd op 18/8/2011)
Foto's van boven naar onder:
1) Die Dollarprinzessin - Katja Reichert (Alice) en Sebastian Reinthaller
(Fredy Wehrburg) (Foto: Christian Husar)
2) Sebastian Reinthaller.
3) Der Zigeunerbaron - Sebastian Reinthaller als Barinkay.
TERUG NAAR KEUZELIJST OOSTENRIJK
