RECENSIES

“GASPARONE”

Operette van Carl Millöcker (muziek) en Friedrich Zell & Richard Genée (tekst). Wereldpremière op 26 januari 1884 in het Theater an der Wien te Wenen. Première van deze productie door de Schlossfestspiele Langenlois op 21 juli 2011. Bijgewoonde voorstelling op 31 juli 2011.

De geschiedenis van “Gasparone” speelt op Sicilië. Benozzo is de eigenaar van een kroeg en tevens de leider van een plaatselijke smokkelbende. Om de aandacht af te leiden van zijn bende, verspreidt hij het gerucht dat de befaamde rovershoofdman Gasparone in de buurt is. Wanneer de bende gravin Carlotta overvalt, wordt zij gered door een vreemdeling die zegt Graaf Erminio della Torra te heten. Men vreest dat het hier om Gasparone gaat. De burgemeester Nasoni wil zijn zoon Sindulfo met Carlotta laten trouwen, maar de graaf wil dit beletten. Op het verlovingsfeest wordt Sindulfo ontvoerd. Het nodige losgeld wordt door Carlotta ter beschikking gesteld. Ondertussen wordt de erfenis van Carlotta geroofd door Erminio. Nu ze arm is, vernietigt de burgemeester de huwelijksbelofte. De graaf geeft nu het geld terug aan Carlotta: hij heeft bewezen dat het Nasoni enkel om het geld te doen was en Carlotta en Erminio vinden elkaar.

De hoofdrol Erminio werd vertolkt door Stephen Chaundy. De man heeft een mooie en soepele tenorstem en is een vlotte acteur. Zijn tegenspeelster Barbara Payha als Carlotta, de weduwe van de Graaf van Santa Croce, was eveneens in alle opzichten zeer goed. Nasoni, de Podesta van Syracus, werd gespeeld door de imposante Rupert Bergmann. Hij bezit de ideale figuur en bas-buffo stem voor deze partij. Erwin Belakowitsch zong de waard Benozzo met een mooie soepele baritonstem. Maria Rosendorfsky was zijn vrouw Sora, die voortreffelijk gestalte gaf aan deze speelse figuur. In de rol van Zenobia, de gouvernante van Carlotta, hoorden we Elisabeth Reichart, die vooral succes oogstte met haar refreintjes over “Die Männer”. Verder nog een belangrijke figuur was Mamuka Nikolaishvili in de rol van Massaccio, een smokkelaar. De kleine rol van Sindulfo, de zoon van Nasoni werd gespeeld door Till von Orlowsky en stond op gelijk niveau met de overige leden van de cast.

Het Wiener Opernballorchester speelde voortreffelijk onder de bezielende leiding van intendant Uwe Theimer. Een aantal koorleden van de Volksoper Wien vormden hier het koor en waren zeer actief in deze productie. De regisseur Christa Ertl zorgde voor een vlot gebeuren met diverse kleine pikante vondsten, die het geheel zeer aangenaam kleurden.

Dit festival is een aanrader, temeer daar de voorstellingen plaats vinden in het kader van het mooie kasteel Haindorf.
Er werd aangekondigd dat volgend seizoen “Das Dreimäderlhaus” van Heinrich Berté met muziek van Franz Schubert op het programma staat vanaf 26 juli 2012.

H.V. (Gepubliceerd op 14/8/2011)

Foto's van boven naar onder:

1) Barbara Paya (Gravin Carlotta), Erwin Belakowitsch (Benozzo) en Maria Rosendorfsky (Sora)
2) Erwin Belakowirsch (Benozzo) en Rupert Bergmann (Nasoni)

Copyright foto's © Schlossfestspiele Langenlois.

TERUG NAAR KEUZELIJST OOSTENRIJK